Shloka 12
Droṇa-parva Adhyāya 60: Arjuna’s return, auspicious omens, and mission delegation
येन याती मखमुखौ दिशाशाविह पादपा: | तेनावस्थातुमिच्छन्ति तं गत्वा राजमी श्वरम्
yena yāti makhamukhau diśāśāv iha pādapāḥ | tenāvasthātum icchanti taṃ gatvā rājamiśvaram ||
နာရဒက ပြော၏—“ယဇ်မီးတို့နှင့် ဤနေရာရှိ သစ်ပင်တို့သည် မည်သည့်အရပ်သို့ မျက်နှာမူသကဲ့သို့ ထင်ရသနည်း၊ ထိုအရပ်၌ပင် နေထိုင်လိုကြသည်။ ထိုဘုရင်တို့၏ အရှင်မင်းကြီးထံ သွားရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်လိုကြသည်။”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse uses the imagery of orientation—fires and even trees ‘turning’ toward a direction—to suggest that rightful sovereignty and dharmic authority draw beings toward stability and alignment. It implies that when a ruler embodies legitimate order, others naturally seek to stand with him.
Nārada is describing a sign-like movement or inclination: sacrificial elements and the natural world appear to face a particular direction, and accordingly ‘they’ wish to remain there after approaching the rāja-īśvara (sovereign lord). The statement functions as an omen or characterization of the ruler’s magnetic authority within the episode.