Shloka 83
Adhyāya 57 — Arjuna’s Vow-Anxiety, Kṛṣṇa’s Counsel, and the Pāśupata Authorization
दासीदासखरोष्टराश्व प्रादादाजाविकं बहु । सोनेके सींग, चाँदीके खुर और कांसेके दुग्ध-पात्रवाली बहुत-सी बछड़ेसहित गौएँ तथा दास, दासी, गदहे, ऊँट एवं बकरी और भेड़ आदि भारी संख्यामें दान किये
dāsīdāsakharōṣṭarāśvān prādād ājāvikaṃ bahu | so 'nekaśṛṅga-cāndīkhura-kāṃsya-dugdha-pātravatyō bahvyaḥ savatsā gāvaś ca dāsā dāsyaḥ kharā uṣṭrā ajāś ca meṣādayaś ca bhūri-saṅkhyayā dānīkṛtāḥ |
နာရဒ မိန့်ကြားသည်—သူသည် လှူဒါန်းမှုများကို အလွန်ပေါများစွာ ပြုခဲ့သည်။ ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မ၊ မြည်း၊ ကုလားအုတ်၊ မြင်းတို့ကို ပေးအပ်ပြီး၊ ဆိတ်နှင့် သိုးတို့ကိုလည်း အရေအတွက်များစွာ လှူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နွားကလေးများပါသော နွားများကိုလည်း များစွာ လှူဒါန်းရာတွင် ရွှေစောင်းများ၊ ငွေခွာများနှင့် နို့ညှစ်ရန် ကြေးဝါပုံးများကိုပါ တန်ဆာဆင်ပေးခဲ့သည်။ ဤပိုဒ်သည် စစ်ပွဲနှင့် မင်းအာဏာလိုလားမှု၏ ဖိအားအောက်၌ပင် ဒါန (dāna) သည် ဓမ္မတရားအရ လုပ်ရမည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုဖြစ်ကြောင်း၊ စည်းစိမ်ကို အားကိုးသူများ၊ မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၏ အရင်းအမြစ်များသို့ ပြန်လည်ဖြန့်ဝေကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a central dharmic duty: wealth and resources—especially livelihood-sustaining assets like cattle and small livestock—should be shared generously. Such giving supports society and accrues merit, presenting ethical stewardship of prosperity even in a martial, competitive context.
Nārada describes a scene of extensive gifting: servants and various animals (donkeys, camels, horses, goats, sheep) are donated in large numbers, along with many cows with calves and associated valuable trappings (silver hooves, bronze milk-vessels). The narration underscores the scale and prestige of the donation.