Shloka 6
Night Vigil and Kṛṣṇa’s Instructions to Dāruka (निशि प्रजागरः—दारुकानुशासनम्)
हैरण्यास्तत्र वाहिन्य: स्वैरिण्यो व्यवहन् पुरा । ग्राहान् कर्कटकांश्वैव मत्स्यांश्व विविधान् बहून्,राजा सुहोत्रके राज्यमें पहले स्वच्छन्द गतिसे बहनेवाली स्वर्णरससे भरी हुई सरिताएँ सुवर्णमय ग्राहों, केकड़ों, मत्स्यों तथा नाना प्रकारके बहुसंख्यक जल-जन्तुओंको अपने भीतर बहाया करती थीं
hairaṇyās tatra vāhinyāḥ svairiṇyo vyavahan purā | grāhān karkaṭakāṃś caiva matsyāṃś ca vividhān bahūn |
နာရဒက ဆိုသည်— «ထိုနိုင်ငံတွင် ရှေးကာလက ရွှေရည်အနှစ်ဖြင့် ပြည့်နှက်သော ချောင်းမြစ်များသည် မိမိစိတ်ကြိုက် လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်း၍၊ အတွင်း၌ ရွှေဖြင့်ဖြစ်သော မိကျောင်းများ၊ ကဏန်းများ၊ ငါးမျိုးစုံနှင့် အခြား ရေသတ္တဝါ အမျိုးမျိုး အလွန်များစွာကို သယ်ဆောင်စီးဆင်းခဲ့သည်။»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse evokes a world of extraordinary abundance to highlight the grandeur (and implied transience) of worldly prosperity; such marvels form a backdrop against which dharma and right conduct, not mere wealth, become the lasting measure.
Nārada is describing a remarkable region from ancient times where freely flowing streams, filled with golden substance, carried aquatic creatures—crocodiles, crabs, and many varieties of fish—emphasizing the wondrous, opulent character of that place.