Shloka 20
Droṇa-parva Adhyāya 49: Yudhiṣṭhira’s Lament and Strategic Foreboding after Abhimanyu’s Fall
आसीत् परमको हर्षस्तावकानां विशाम्पते । इतरेषां तु वीराणां नेत्रेभ्य: प्रापतज्जलम्,प्रजानाथ! आपके पुत्रोंको तो बड़ा हर्ष हुआ; परंतु पाण्डववीरोंके नेत्रोंसे आँसू बहने लगा
āsīt paramako harṣas tāvakānāṃ viśāmpate | itareṣāṃ tu vīrāṇāṃ netrebhyaḥ prāpatad jalam, prajānātha |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– လူမျိုးတို့၏ အရှင်၊ မင်းမြတ်ကြီး၊ သင်၏ သားများဘက်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သို့သော် အခြားသူရဲကောင်းများ—ပाण्डဝသူရဲများ၏ မျက်လုံးမှ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral and emotional asymmetry of war: one side’s elation is inseparable from the other side’s suffering. It invites reflection on dharma by showing that battlefield ‘success’ carries a human cost that cannot be ethically ignored.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava camp is filled with intense joy at a favorable development, while the opposing Pāṇḍava heroes are overwhelmed with sorrow, tears falling from their eyes.