Shloka 32
Chapter 30: Formation Disruption, Competing War-Cries, and Nīla’s Fall
Droṇa-parva
शड्खदुन्दुभिनिर्घोषं वादित्राणां च निः:स्वनम्
śaṅkhadundubhinirghoṣaṃ vāditrāṇāṃ ca niḥsvanam
သဉ္ဇယက ပြောသည်— “ခရုသံများနှင့် ဒုန္ဒုဘီ စစ်ဒရမ်သံတို့သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အခြား စစ်တူရိယာများ၏ အသံလည်း တုန်လှုပ်စွာ မြည်ဟည်းလာ하였다။” မဟာကဗျာ၏ ဓမ္မဆန်သော လေထုအတွင်း၌ ဤတိုးပွားလာသော စစ်သံသည် ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ အဆုံးအဖြတ်ပြိုင်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် စစ်တပ်တို့၏ စုပေါင်းဆုံးဖြတ်ချက်ကို ညွှန်ပြသည်—ရဲရင့်မှုနှင့် တာဝန်ကို ခေါ်ဆောင်သော်လည်း အကြမ်းဖက်မှု၏ စရိတ်က အားလုံးအပေါ် မိုးမောက်နေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how collective action in war is preceded and energized by signals—conches and drums—that awaken courage and a sense of duty; ethically, it reminds the reader that such stirring calls can propel people into grave, consequential choices.
Sañjaya describes the battlefield soundscape: conches, kettledrums, and other instruments are being sounded loudly, indicating the armies’ mobilization and the intensification of the conflict in the Drona Parva.