Bhagadatta’s Astra and the Fall of the Prāgjyotiṣa King (भगदत्त-वधः / वैष्णवास्त्र-प्रसङ्गः)
ततोडर्जुनः सुशर्माणं विद्धवा सप्तभिराशुगै: । ध्वजं धनुश्नास्य तथा क्षुराभ्यां समकृन्तत,तत्पश्चात् अर्जुनने सुशर्माको सात बाणोंसे घायल करके दो छुरोंद्वारा उसके ध्वज और धनुषको काट डाला
tato 'rjunaḥ suśarmāṇaṁ viddhvā saptabhir āśugaiḥ | dhvajaṁ dhanuś cāsya tathā kṣurābhyāṁ samakṛntata ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် အာర్జုနသည် စုရှර්မာကို လျင်မြန်သော မြားခုနစ်စင်းဖြင့် ထိုးဖောက်ဒဏ်ရာပေးပြီး၊ ထို့နောက် မျက်နှာပြင်တောက်ရှသော မြားနှစ်စင်းဖြင့် သူ၏ အလံနှင့် လေးကို ဖြတ်တောက်ပစ်하였다။ စစ်ဓမ္မအရ ဤလုပ်ရပ်သည် အာర్జုန၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ထင်ရှားစေသကဲ့သို့ ရန်သူ၏ ထိခိုက်စေနိုင်စွမ်းကိုလည်း တားဆီးကာ၊ အပြတ်အသတ်သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် ထိန်းချုပ်၍ အင်အားကို ချိုးဖျက်ခြင်းသို့ ပြိုင်ပွဲကို ရွှေ့ပြောင်းစေသည်။
संजय उवाच
Even amid war, power is ideally exercised with discernment: disabling an aggressor’s capacity to harm (cutting bow and banner) can be a dharmic assertion of control rather than indiscriminate slaughter, reflecting disciplined kṣatriya agency.
Arjuna strikes Susarman with seven swift arrows, then uses two razor-edged arrows to cut down Susarman’s chariot-banner and sever his bow, symbolically and practically undermining his fighting capability.