Shloka 87
जगाम ससुरस्तूर्ण ब्रह्माणं प्रभुमव्ययम् । तदनन्तर स्तम्भित हुई भुजाके साथ ही देवताओंसहित इन्द्र तुरंत ही वहाँसे अविनाशी भगवान् ब्रह्माजीके पास गये ।। ते तं॑ प्रणम्य शिरसा प्रोचु: प्राउचलयस्तदा,देवताओंने मस्तक झुकाकर ब्रह्माजीको प्रणाम किया और हाथ जोड़कर कहा --'ब्रह्मन! पार्ववीजीकी गोदमें बालरूपधारी एक अद्भुत प्राणी था, जिसे देखकर भी हमलोग पहचान नहीं सके हैं
jagāma sa-surās tūrṇaṁ brahmāṇaṁ prabhum avyayam | tadanantaraṁ te taṁ praṇamya śirasā prūcuḥ prāñjalayas tadā | “brahman! pārvatyāḥ kroḍe bālarūpa-dhārī eko ’dbhutaḥ prāṇī āsīt; taṁ dṛṣṭvāpi vayaṁ naivainaṁ pratyabhijñātum aśaknumaḥ” ||
ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် နတ်တို့သည် အိန္ဒြနှင့်အတူ အမြန်ဆုံး မပျက်မယွင်းသော အရှင် ဘြဟ္မာထံသို့ သွားကြ၏။ ထိုအရှင်ထံ ရောက်လျှင် ခေါင်းငုံ့ကန်တော့၍ လက်အုပ်ချီကာ ပြောကြသည်– “အို ဘြဟ္မန်၊ ပါဝတီ၏ ရင်ခွင်၌ ကလေးရုပ်ကို ဆောင်ထားသော အံ့ဖွယ်သတ္တဝါတစ်ပါး ရှိ၏။ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရသော်လည်း သူသည် မည်သူအမှန်ဖြစ်သည်ကို မသိနိုင်ခဲ့ပါ” ဟု။ ဤအပိုဒ်သည် သမ္မာဓမ္မဆန်သော နှိမ့်ချမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်– အင်အားကြီးသူတို့ပင် နတ်ဘုရား၏ လျှို့ဝှက်သဘောတရားကို တွေ့ကြုံရာတွင် အထက်မြတ်သော ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေရမည်။
व्यास उवाच