Shloka 28
दहामाना महानागा: पेतुरुर्व्या समनन््ततः । नदन्तो भैरवान् नादाज्जलदोपमनि:स्वनान्,विशालकाय गजराज दग्ध हो-होकर मेघकी गर्जनाके समान भयंकर चीत्कार करते हुए सब ओर धराशायी होने लगे
sañjaya uvāca | dahāmānā mahānāgāḥ petur urvyā samantataḥ | nadanto bhairavān nādān jaladopama-niḥsvanān |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– မီးလောင်ကာ နာကျင်နေစဉ် မဟာဆင်ကြီးများသည် ဘက်ပေါင်းစုံတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး၊ မိုးတိမ်မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှင့်ကြ၏။ သူတို့၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာများသည် စစ်ပွဲ၏ သွေးထွက်သံယိုအလယ်တွင် မီးလောင်လျက်ရှိ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the catastrophic cost of war: even the mightiest beings (war-elephants) are reduced to suffering and death. It implicitly warns that power and grandeur are impermanent, and that violence—though pursued under claims of duty—inevitably produces widespread anguish.
Sañjaya describes a battlefield scene where great elephants, set ablaze (likely by fiery weapons or burning missiles), collapse in all directions while emitting terrifying, thundercloud-like roars.