Shloka 200
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत नारायणास्त्रमोक्षपर्वमें अश्वत्थामाका पराक्रमविषयक दो सौवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraḥ śrīmahābhārate droṇaparvake antargata-nārāyaṇāstramokṣaparvaṇi aśvatthāmāka-parākramaviṣayaka dviśatatamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့ကြောင့် «သရီ မဟာဘာရတ» ၏ ဒရောဏပရဝအတွင်း၊ အထူးသဖြင့် နာရာယဏာစတြာ (Nārāyaṇa-astra) ကို လွှတ်တင်ခြင်း (နှင့် ဖြေရှင်းပြီးဆုံးခြင်း) ဆိုင်ရာ အပိုင်း၌ အရှွတ္ထာမာ၏ သတ္တိပြမှုကို ဖော်ပြသော အခန်း ၂၀၀ ပြီးဆုံးလေ၏။ ဤကဲ့သို့ ကော်လိုဖွန်သဘော စာကြောင်းသည် စစ်ဇာတ်လမ်းတွင် တရားဝင် ရပ်နားချက်တစ်ရပ်ကို မှတ်သားစေပြီး၊ နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ အာယုဓများ၏ အလေးအနက်နှင့် ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်သူတို့ ထမ်းဆောင်ရသော ဓမ္မဆိုင်ရာ အလေးချိန်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
As a chapter-ending colophon, the verse underscores the ethical seriousness of divine weaponry and heroic power: extraordinary force (parākrama) and celestial weapons are not merely feats of strength but carry moral consequences, requiring restraint and discernment within dharma.
Sañjaya formally signals the completion of the two-hundredth chapter within Droṇa Parva, identifying its subject as Aśvatthāmā’s prowess and situating it in the episode connected with the Nārāyaṇa weapon’s discharge/resolution.