क्रूरमायोधनं जज्ञे तस्मिन् राजसमागमे । रुद्रस्येव हि क्रुद्धस्य निघ्नतस्तान् पशून् पुरा,राजाओंमें वह संघर्ष छिड़ जानेपर उस युद्ध-स्थलमें क्रूरताका ताण्डव होने लगा। जैसे पूर्व (प्रलय) कालमें क्रोधमें भरे हुए रुद्रदेवके द्वारा पशुओं (प्राणियों)-का संहार होते समय निर्दयताका दृश्य उपस्थित हुआ था
krūram āyodhanaṃ jajñe tasmin rājasamāgame | rudrasyeva hi kruddhasya nighnatastān paśūn purā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ မင်းတို့ စုဝေးလာပြီး တိုက်ပွဲ ပေါက်ကွဲသွားသောအခါ စစ်မြေပြင်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှု၏ မြင်ကွင်းဖြစ်လာ하였다။ အတိတ်က ကပ်ကာလတွင် ဒေါသထန်သော ရုဒ္ဒရသည် သက်ရှိတို့ကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်သကဲ့သို့—ကရုဏာမဲ့ သတ်ဖြတ်မှုက ထိန်းချုပ်မှုအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည့် ပုံရိပ်တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
The verse highlights how war, once unleashed among rulers, can eclipse dharma and humane restraint, resembling cosmic destruction; it implicitly warns that anger and power, when unchecked, turn righteous aims into indiscriminate slaughter.
Sañjaya describes the battle intensifying as the kings’ forces collide; the fighting becomes so merciless that he likens it to Rudra’s wrathful annihilation of beings in an ancient cataclysm.