Shloka 8
ततः प्रयत्नमातिष्ठदाचार्यस्तस्य वारणे । न चास्यास्त्राणि राजेन्द्र प्रादुगासन्महात्मन:,राजेन्द्र! तदनन्तर आचार्यने उस अस्त्रको रोकनेका प्रयत्न किया, परंतु उन महात्माके अन्तःकरणमें वे दिव्यास्त्र पूर्ववत् प्रकट न हो सके
tataḥ prayatnam ātiṣṭhad ācāryas tasya vāraṇe | na cāsyāstrāṇi rājendra prādugāsan mahātmanaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထို့နောက် ဆရာတော် ဒြောဏသည် ထိုအရာကို တားဆီးရန် အားထုတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မင်းကြီးရေ၊ ထိုမဟာစိတ်ရှိသူ၏ အတွင်းစိတ်၌ ယခင်ကကဲ့သို့ နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ လက်နက်များသည် ပြန်လည် မပေါ်ထွန်းနိုင်ခဲ့။ ဤအခိုက်အတန့်က စစ်၏ ရုန်းကန်မှုအတွင်း၌ ကောင်းကင်လက်နက်တန်ခိုးတောင်မှ စိတ်တည်ငြိမ်မှု၊ ကံအထောက်အပံ့ သို့မဟုတ် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေ မရှိလျှင် မအောင်မြင်နိုင်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that extraordinary power (divyāstras) is not merely mechanical; its efficacy depends on inner fitness, composure, and the conditions that sustain spiritual-technical mastery. In the moral chaos of battle, even a great warrior may find that former powers do not arise when the requisite mental or dharmic ground is shaken.
After a dangerous weapon/act has been set in motion, Droṇa attempts to restrain or counter it. However, the great-souled warrior in question is unable to bring forth the divine weapons again—those astras do not manifest within him as they previously did—signaling a critical shift in capability at that moment.