Shloka 6
तदस्यापूजयन् कर्म स्वे परे चापि संयुगे । हतसूतरथेनाजौ व्यचरद् यदभीतवत्
tad asyāpūjayan karma sve pare cāpi saṃyuge | hatasūtarathenājau vyacarad yad abhītavat |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– စစ်မြေပြင်၌ မိမိဘက်နှင့် ရန်ဘက်တို့ပင် ထိုလုပ်ရပ်ကို ချီးကျူးကြလေ၏။ အကြောင်းမူကား၊ စာရထိ သတ်ခံရသော်လည်း သူသည် စစ်ပွဲအတွင်း၌ မကြောက်မရွံ့သကဲ့သို့ ရထားဖြင့် လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်နေခဲ့လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, communities often honor conspicuous courage and steadfastness; yet the verse also invites ethical reflection on how admiration for martial prowess can coexist with, and sometimes obscure, the tragedy and moral cost of violence.
Sanjaya reports that a warrior’s action was celebrated by both allies and enemies: despite his charioteer being killed, he continued to maneuver and fight in the thick of battle as though fearless, prompting widespread praise.