मुक्त मुक्त द्रोणचापात् तज्जघान धनंजय: । द्रोणाचार्यके धनुषसे क्रमश: छूटे हुए ऐन्द्र, पाशुपत, त्वाष्ट्, वायव्य तथा वारुण नामक अस्त्रको अर्जुनने तत्काल शान्त कर दिया
sañjaya uvāca | mukta-muktaṃ droṇa-cāpāt taj jaghāna dhanañjayaḥ | droṇācāryake dhanuṣaḥ kramaśaḥ chūṭe huye aindra-pāśupata-tvāṣṭra-vāyavya-vāruṇa-nāmaka astrāṇi arjunena tatkālaṃ śāntīkṛtāni |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ဒ్రోဏ၏ လေးမှ မစ်ဆိုင်လ်များကို ထပ်ခါထပ်ခါ လွှတ်လိုက်သော်လည်း ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) သည် ထိုအရာတို့ကို ချက်ချင်း ထိုးချ၍ ဖျက်ဆီးလိုက်၏။ ဒ్రోဏာචာရ្យ၏ လေးမှ အစဉ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာသော နတ်လက်နက်များ—အိုင်န္ဒြ (Aindra)၊ ပါရှုပတ (Pāśupata)၊ တွာෂ္ဋရ (Tvāṣṭra)၊ ဝါယဗျ (Vāyavya) နှင့် ဝါရုဏ (Vāruṇa)—တို့ကို အာర్జုနက ချက်ချင်း သက်သာစေ၍ အာနိသင်မဲ့စေခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် အင်အားကို စည်းကမ်းဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းကို ထင်ရှားစေသည်—အကြမ်းမဖက်မီ ထိန်းသိမ်းမှု၊ တိကျမှုနှင့် စစ်မြေပြင်၌ မထိန်းချုပ်နိုင်သော ဖျက်ဆီးမှု မဖြစ်စေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ဖြင့်သာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကိုပင် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။
संजय उवाच
The passage highlights ethical restraint in the use of power: even when divine-grade weapons are deployed, the ideal warrior responds with controlled skill aimed at neutralizing harm rather than escalating destruction.
Sañjaya reports that Droṇa releases a succession of powerful astras from his bow, and Arjuna immediately counters and pacifies each one, preventing their effects from unfolding on the battlefield.