Shloka 55
विमुखं नकुलश्चक्रे तत् सैन्या: समपूजयन् । नकुलने दुर्योधनको अपने बाणसमूहोंद्वारा पीड़ित करते हुए उसे सब ओरसे रोककर युद्धसे विमुख कर दिया। उनके इस पराक्रमकी समस्त सैनिक सराहना करने लगे ।। ५४ ई || तिष्ठ तिछ्ठेति नकुलो बभाषे तनयं तव । संस्मृत्य सर्वदुःखानि तव दुर्मन्त्रितं च तत्,उस समय आपकी कुमन्त्रणा तथा अपनेको प्राप्त हुए सम्पूर्ण दुःखोंको स्मरण करके नकुलने आपके पुत्रको ललकारते हुए कहा--“अरे! खड़ा रह, खड़ा रह”
sañjaya uvāca |
vimukhaṃ nakulaś cakre tat sainyāḥ samapūjayan |
tiṣṭha tiṣṭheti nakulo babhāṣe tanayaṃ tava |
saṃsmṛtya sarvaduḥkhāni tava durmantritaṃ ca tat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– နကုလသည် မင်း၏သားကို စစ်မှ မျက်နှာလွှဲစေခဲ့ပြီး စစ်သည်အပေါင်းတို့က နကုလ၏ သတ္တိကို ချီးကျူးကြလေသည်။ ထို့နောက် မိမိခံစားခဲ့ရသော ဒုက္ခအလုံးစုံနှင့် မင်း၏သား၏ မကောင်းသော အကြံအစည်ကို သတိရကာ နကုလက အော်ဟစ်စိန်ခေါ်သည်– “ရပ်လော့၊ ရပ်လော့—တိုက်လော့!”
संजय उवाच