Shloka 28
विस्मिताश्वा भवन् केचित् केचिदासन्नमर्षिता: । कुछ योद्धा लड़नेका उत्साह खो बैठे, कुछ मनस्वी वीर रोषमें भर गये, कितने ही योद्धा उनका पराक्रम देख आश्वर्यचकित हो उठे और कितने ही अमर्षके वशीभूत हो गये || २७६ || हस्तैह्स्ताग्रमपरे प्रत्यपिंषन् नराधिपा:
sañjaya uvāca | vismitāśvā bhavan kecit kecid āsann amarṣitāḥ | hastyaiḥ stāgram apare pratyapiṃṣan narādhipāḥ |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «စစ်သည်အချို့မှာ အံ့အားသင့်၍ မူးမေ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာ မခံမရပ်နိုင်သော အမျက်ဒေါသက လွှမ်းမိုးသွားကြ၏။ မင်းများအချို့သည် ထိခိုက်သွားသော မာန်မာနနှင့် က္ရှတ္တရဓမ္မကို အားထားကာ၊ ဆင်တန်းရှေ့ကို မိမိတို့၏ ဆင်များဖြင့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည်—အချို့က သတ္တိပြမှုကို မြင်၍ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြ၊ အချို့က မီးလောင်သကဲ့သို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် အင်အားဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် တက်ကြွကြ၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-psychological tension of war: the same display of valor can produce fear, awe, or righteous indignation. It reflects kṣatriya-dharma—honor and endurance—while also showing how emotions can sway judgment on the battlefield.
Sañjaya describes mixed reactions among the combatants: some are astonished and lose momentum, others become enraged and surge forward, and some kings counter by advancing with elephants against the opposing elephant-front.