Shloka 19
संजय उवाच हते घटोत्कचे राजन् कर्णेन निशि राक्षसे | प्रणदत्सु च हृष्टेषु तावकेषु युयुत्सुषु,संजयने कहा--राजन्! जब रातमें कर्णके द्वारा राक्षस घटोत्कच मारा गया, आपके सैनिक हर्षमें भरकर युद्धकी इच्छासे गर्जना करते हुए वेगपूर्वक आक्रमण करने लगे तथा पाण्डव-सेना मारी जाने लगी, उस समय प्रगाढ़ रजनीमें राजा युधिष्ठिर अत्यन्त दीन एवं दुःखी हो गये
sañjaya uvāca | hate ghaṭotkace rājan karṇena niśi rākṣase | praṇadatsu ca hṛṣṭeṣu tāvakeṣu yuyutsuṣu |
စဉ္ဇယက ပြော၏— «အရှင်ဘုရင်၊ ညအချိန်တွင် ကර්ဏက ရాక్షသ ဂဋိုတ္ကချကို သတ်လိုက်သောအခါ၊ သင်၏ စစ်သူရဲတို့သည် ပျော်ရွှင်မြူးတူး၍ စစ်လိုစိတ်ပြင်းပြကာ အော်ဟစ်သံကြီးများ ထွက်ပေါ်လျက် အရှိန်ပြင်းစွာ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အဲဒီ အမှောင်ထူထပ်သော ညနက်ထဲတွင် ပाण्डဝ စစ်တပ်က ဖြတ်တောက်သတ်ဖြတ်ခံရစတင်သောအခါ၊ ဘုရင် ယုဓိဋ္ဌိရသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်၍ ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွား၏»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how victory and loss immediately reshape the mind in war: one side’s elation becomes the other side’s despair. It implicitly warns that battlefield success can intoxicate (hṛṣṭa, praṇadant) while tragedy can overwhelm even the most dharma-minded leader (Yudhiṣṭhira), showing the ethical and psychological cost of violence.
After Karṇa kills Ghaṭotkaca during the night fighting, the Kaurava troops rejoice and press their attack with loud battle-cries. In the darkness the Pāṇḍava forces begin to suffer heavy losses, and Yudhiṣṭhira is plunged into deep sorrow and dejection.