Shloka 20
किमु मानुषमात्रेण शक््य: स्यात् प्रतिवीक्षितुम् | दृढ्मुष्टि: कृती नित्यमस्यमानो दिवानिशम्,फिर कोई मनुष्यमात्र तो उसकी ओर देख ही कैसे सकता था? उसकी मुट्ठी मजबूत थी। वह अस्त्र-विद्याका विद्वानू था और सदा दिन-रात बाण चलानेका अभ्यास करता था
kimu mānuṣamātreṇa śakyaḥ syāt prativīkṣitum | dṛḍhamuṣṭiḥ kṛtī nityam asyamāno divāniśam |
ထိုသူကို သာမန်လူတစ်ယောက်က မျက်နှာချင်းဆိုင် တည့်တည့်ကြည့်နိုင်မည်နည်း။ သူ၏ လက်ဆုပ်သည် ခိုင်မာ၏။ သူသည် လက်နက်ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်ပြည့်စုံ၏။ နေ့ညမပြတ် မြားပစ်လေ့ကျင့်နေတတ်၏။
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary power is not accidental: relentless practice and disciplined skill can create a presence so formidable that ordinary people cannot even face it. Ethically, it underscores the responsibility that comes with cultivated strength, especially in war.
Vāyudeva describes a warrior’s overwhelming prowess—firm grip, consummate competence, and constant archery practice—explaining why a mere human would find it impossible even to look at him directly on the battlefield.