महाशिलाश्षापतंस्तत्र तत्र सहस्रश: साशनयश्न वज्ा: | चक्राणि चानेकशतक्षुराणि प्रादुर्बभूवुज्वलनप्रभाणि,जहाँ-तहाँ हजारों बड़ी-बड़ी शिलाएँ गिरने लगीं, बिजलियोंसहित वज्र पड़ने लगे और अग्निके समान दीप्तिमान् कितने ही चक्रों तथा सैकड़ों छूुरोंका प्रादुर्भाव होने लगा
sañjaya uvāca | mahāśilāḥ śarapatantaḥ tatra tatra sahasraśaḥ sāśanayaś ca vajrāḥ | cakrāṇi ca anekaśata-kṣurāṇi prādurbabhūvuḥ jvalana-prabhāṇi ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်— ထိုနေရာနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အနှံ့အပြားတွင် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများ ထောင်ချီကျလာပြီး၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးနှင့်အတူ ဝဇ္ဇရ မိုးကြိုးများ ထိုးကျလာသည်။ ထို့ပြင် မီးကဲ့သို့ တောက်ပသော စက်ဝိုင်းပုံ လက်နက်များ များစွာနှင့် ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လက်နက်ရာချီတို့လည်း ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ စစ်မြေပြင်သည် စကြဝဠာဆန်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အကြမ်းဖက်မှု၏ ရုပ်ပုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ လူ့အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သည့် အကြမ်းဖက်မှု တိုးပွားကာ မဟာဓမ္မတရားသည် မသဘာဝ နိမိတ်လက္ခဏာများအောက်တွင် စမ်းသပ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
संजय उवाच
The verse underscores how war can escalate into overwhelming, almost cosmic devastation, suggesting that adharma-driven conflict invites terrifying consequences and tests human steadiness and moral discernment amid chaos.
Sañjaya describes extraordinary battlefield phenomena: huge rocks fall everywhere, lightning-laden thunderbolts strike, and blazing weapon-discs and razor-like blades appear in great numbers, intensifying the sense of dread and supernatural upheaval.