Shloka 12
त्वां पुरस्कृत्य सगणं वयं योत्स्यामहे परान् । न हि वैरान्तमनस: स्थास्यन्ति मम सैनिका:,'राक्षसराज! सैनिकोंसहित तुम्हें आगे रखकर हमलोग भी शत्रुओंके साथ युद्ध करेंगे; क्योंकि जिनका मन वैरका अन्त करनेमें लगा हुआ है, वे मेरे सैनिक चुपचाप खड़े नहीं रहेंगे!
tvāṁ puraskṛtya sagaṇaṁ vayaṁ yotsyāmahe parān | na hi vairāntamanasaḥ sthāsyanti mama sainikāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «သင့်ကို ရှေ့တန်းတွင် ထား၍ သင့်အဖွဲ့နှင့်တကွ၊ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ရန်သူတို့နှင့် စစ်တိုက်မည်။ အကြောင်းမူကား ရန်ငြိုးကို အဆုံးသတ်လိုသော စိတ်ထားရှိသည့် ကျွန်ုပ်၏ စစ်သည်တို့သည် တိတ်တဆိတ် မတ်တပ်ရပ်နေမည် မဟုတ်»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical psychology of war: when a force believes the conflict must be concluded, its members will not remain passive. It also underscores the importance of leadership—placing a capable figure at the front to unify and embolden collective action.
Sañjaya reports a declaration of intent: the speakers’ side will advance into battle with the addressed leader placed at the forefront along with his followers. The troops are eager to press the fight, driven by a determination to bring the feud to an end rather than linger in inaction.