Shloka 18
अपरे मोहिता मोहात् तमेवाभिमुखा ययु: । पाण्डवानां रणे योधा: परलोकं गता: परे,कुछ पाण्डव-सैनिक रणभूमिमें मोहित होकर मोहवश पुनः द्रोणाचार्यके ही सामने चले गये और मारे गये। बहुत-से सैनिक परलोक सिधार गये
apare mohitā mohāt tamevābhimukhā yayuḥ | pāṇḍavānāṃ raṇe yodhāḥ paralokaṃ gatāḥ pare |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အချို့တို့သည် မောဟကြောင့် မောဟတိုးပွားကာ ဒ్రోဏာචာရ്യ ကိုယ်တိုင်ရှိရာသို့ ပြန်လှည့်၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် သွားကြ၏။ စစ်ပွဲတွင် ပाण्डဝဘက် စစ်သည်အများအပြားသည် ထိုမူးမောမှုဖြင့် ရှေ့တိုးဝင်ကာ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး နောက်လောကသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ စစ်တွင် သတိမပြတ်ခြင်းနှင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းပျက်ကွက်ခြင်းသည် အလျင်အမြန် ပျက်စီးရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြောင်းကို ထင်ရှားစေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the destructive power of moha (delusion): when discernment collapses in the heat of conflict, people rush into avoidable danger, and the ethical cost of war manifests as needless loss of life.
Sañjaya reports that some Pāṇḍava-side fighters, confused and overwhelmed, advanced directly toward Droṇācārya; many of them were slain on the battlefield and thus ‘went to the next world’ (i.e., died).