Shloka 37
अर्जुन: शकुनेश्चापं सायकैरच्छिनद् रणे
arjunaḥ śakuneścāpaṃ sāyakair acchinad raṇe
သဉ္ဇယက ပြောသည်– စစ်မြေပြင်၏အလယ်၌ အာర్జုနသည် မိမိမြားများဖြင့် ရှကူနိ၏ လေးကို ဖြတ်တောက်လေ၏—ဤသည်မှာ စည်းကမ်းတကျ စစ်ပညာကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသသကဲ့သို့၊ မလိုအပ်သော ရက်စက်မှုမဟုတ်ဘဲ ရန်သူ၏ အန္တရာယ်ပြုနိုင်စွမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန်ဟူသော သီလတရားဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ထင်ရှားစေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined force in warfare: a righteous warrior may aim to neutralize an enemy’s capacity to cause harm (by disabling weapons) rather than acting from rage or cruelty. It underscores skill guided by restraint within kṣatriya-dharma.
Sañjaya reports that Arjuna, during the battle, strikes with such precision that he severs Śakuni’s bow using his arrows, temporarily disarming him and shifting the tactical balance in that encounter.