दुर्योधनस्तु संक्रुद्धो भीमसेनस्य मारिष
duryodhanas tu saṁkruddho bhīmasenasya māriṣa
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ သို့သော် ဘီမစေနအပေါ် ဒုရ္ယောဓနသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာလျက်—အို မာရိရှ (အလေးအမြတ်ရှိသူ) —ထိုဒေါသအတိုင်း ပြုမူလေ၏။ ဤစာကြောင်းသည် စစ်အတွင်း မထိန်းချုပ်နိုင်သော ဒေါသက ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို အလျင်အမြန်နှင့် သီလဓမ္မအရ အန္တရာယ်ရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်များသို့ တွန်းပို့ကာ အကြမ်းဖက်မှု၏ စက်ဝိုင်းကို ပိုမိုတင်းကျပ်စေပြီး စည်းကမ်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) can seize a warrior-leader and distort judgment. In the Mahābhārata’s ethical frame, unchecked wrath becomes a catalyst for adharma—prompting impulsive choices that deepen suffering and prolong violence.
Sañjaya reports a turning point in which Duryodhana becomes intensely enraged at Bhīma. The narration sets up Duryodhana’s next words or actions, indicating a reactive escalation within the battlefield events of the Droṇa Parva.