Shloka 486
कौरवं पज्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् । दुर्योधनके धनुषसे छूटे हुए उन सभी बाणोंको नष्ट करके भीमसेनने उस कौरव- नरेशको पचीस बाण मारे
kauravaṁ pañcaviṁśatyā kṣudrakāṇāṁ samārpayat | duryodhanake dhanuṣaś ca chūṭe huye tān sarvān bāṇān naṣṭvā bhīmaseno 'sau kaurava-nareśaṁ pañcaviṁśati-bāṇair avidhyat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဘီမစေနသည် ဒုရျောဓန၏ လေးမှ လွှတ်လိုက်သော မြားအားလုံးကို တားဆီးဖျက်ဆီးပြီးနောက် ထိုကောရဝ မင်းကို မြားနှစ်ဆယ့်ငါးစင်းဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ မလွဲမသွေ သဘောတရားကို ဖော်ပြသည်– ကျွမ်းကျင်မှုကို ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရပြီး၊ ဒေါသအလယ်၌ပင် စစ်သူရဲ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထိန်းချုပ်မှုနှင့် တိကျမှုဖြင့် တိုင်းတာကြသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
In the ethics of epic warfare, prowess is paired with discipline: Bhima first counters the incoming threat (destroying the shot arrows) and then responds with measured force, illustrating controlled valor within kshatriya-dharma.
Sanjaya reports that Duryodhana shoots arrows at Bhima; Bhima destroys or renders them ineffective and then retaliates by piercing Duryodhana with twenty-five arrows, intensifying the duel amid the Kurukshetra battle.