Shloka 39
द्रोणपर्व — अध्याय १६२: प्रातःसंध्यायां युद्धप्रवृत्तिः तथा रजोमेघे संमूढता
इत्युक्त: परुषं वाक्यं पार्षतेन द्विजोत्तम:
ity uktaḥ paruṣaṁ vākyaṁ pārṣatena dvijottamaḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ပೃṣatī ၏သား (ဓೃṣṭadyumna) က ကြမ်းတမ်းသောစကားဖြင့် ထိုသို့ဆိုလိုက်သဖြင့် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်သည် ထိခိုက်စေသော ပြစ်တင်စကားနှင့် ရင်ဆိုင်ရ၏။ စစ်၏ဖိအားအောက်တွင် ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်သူများပင် တင်းကျပ်စွာ ပြောဆိုခံရနိုင်ကြောင်း၊ စကားပြောခြင်းကိုယ်တိုင်က သည်းခံမှုနှင့် တာဝန်ဓမ္မကို စမ်းသပ်သည့် အကျင့်သဘောတရားဖြစ်ကြောင်း ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of speech: in the turmoil of battle, harsh words can arise even toward the venerable, making self-control (vāg-dama) and respectful conduct part of one’s dharma.
Sañjaya reports that a ‘Pārṣata’ figure has spoken harshly to a ‘dvijottama’ (a foremost Brahmin). This line sets up the ensuing reaction and consequences of that rebuke within the Drona Parva war narrative.