Shloka 139
वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
व्यात्तानना घोरजिद्दा: क्रोधताम्रेक्षणा भृशम् | सिंहनादेन महता नादयन्तो वसुन्धराम्
vyāttānanā ghorajiddhāḥ krodhatāmrekṣaṇā bhṛśam | siṃhanādena mahatā nādayanto vasundharām ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– သူတို့သည် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဟာဟာဖွင့်၍ ကြမ်းတမ်းကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိကာ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလျက်၊ ကြီးမားသော ခြင်္သေ့ဟောက်သံဖြင့် မြေပြင်တစ်လျှောက် တုန်လှုပ်အောင် ဟောက်ကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked anger (krodha) amplifies violence and overwhelms restraint; in the Mahābhārata’s ethical frame, such battle-fury can eclipse discernment and push warriors away from measured, dharmic conduct.
Sañjaya describes warriors in a heightened state of combat—mouths agape, eyes red with rage—raising a massive lion-like roar that makes the earth seem to tremble, signaling the escalation and terror of the battlefield.