Shloka 30
अलायुधस्य भीमवधसंकल्पः
Alāyudha’s Resolve to Confront Bhīma
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते । धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जना:
anādinidhanaṃ devaṃ viśvasyeśaṃ jagatpate | dhātāram ajam avyaktam āhur vedavido janāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဝေဒကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သူတို့က ထိုသူကို ဘုရားသခင်အဖြစ်—အစမရှိ အဆုံးမရှိ—စကြဝဠာ၏ အရှင်၊ လောက၏ အပိုင်ရှင်ဟု ဖော်ပြကြ၏။ သူသည် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထိန်းသိမ်းရှင်၊ မွေးဖွားခြင်းမရှိသူ၊ မထင်ရှားသူ ဖြစ်၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse asserts a Veda-grounded conception of the Supreme: eternal (without beginning or end), sovereign over the cosmos, creator-sustainer, unborn, and unmanifest. Ethically, it implies that true authority and dharma rest in a transcendent order beyond shifting battlefield fortunes.
Sañjaya, narrating events to Dhṛtarāṣṭra, introduces or reinforces a theological reflection: even amid the violence and uncertainty of the Kurukṣetra war, the ultimate Lord—described by Vedic seers—remains the underlying ruler and ordainer of the world.