Shloka 5
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
स तथा शरवर्षाभ्यां सुमहद्भ्यां महाभुज: । पीड्यमान: परामार्तिमगमद् रथिनां वर:,इस प्रकार दो दिशाओंसे होनेवाली उस भारी बाणवर्षसे पीड़ित हो रथियोंमें श्रेष्ठ महाबाहु अर्जुन अत्यन्त व्यथित हो उठे
sa tathā śaravarṣābhyāṃ sumahadbhyāṃ mahābhujaḥ | pīḍyamānaḥ parāmārtim agamad rathināṃ varaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ထို့ကြောင့် ဘက်နှစ်ဘက်မှ တပြိုင်နက်ကျလာသော မြားမိုးကြီး၏ ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရထားစစ်သည်တို့အနက် အထူးမြတ်သော လက်မောင်းကြီး အာర్జုနသည် အလွန်အမင်းဖိနှိပ်ခံရကာ အကြီးအကျယ်သော ဝေဒနာနှင့် စိတ်ပင်ပန်းခြင်းသို့ ကျရောက်သွား하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the foremost warrior can be shaken when violence becomes overwhelming; the epic highlights the human cost of war and the inner strain that accompanies kṣatriya-duty, reminding readers that prowess does not erase vulnerability.
Sañjaya reports that Arjuna is struck by an immense, two-sided barrage of arrows; under this pressure he becomes severely afflicted, indicating a moment of tactical and psychological crisis amid the battle.