Shloka 496
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
धनंजयरयथं हित्वा राधेयं प्रत्युदीयतुः । उस समय चक्ररक्षक युधामन्यु और उत्तमौजाने भी धनंजयका रथ छोड़कर कर्णपर ही आक्रमण किया
dhanañjayarathaṃ hitvā rādheyaṃ pratyudīyatū |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ဓနဉ္ဇယ၏ ရထားကို စွန့်လွှတ်၍ ဘီးကာကွယ်သူအဖြစ် ခန့်အပ်ထားသော ယုဓာမန်ယူနှင့် ဥတ္တမောဇတို့သည် ပြန်လှည့်ကာ ရာဓေယ (ကာဏ္ဏ) ထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစစ်ဆင်ကြ၏။ စစ်မြေပြင်၏ အလွန်တင်းကျပ်သော အခြေအနေတွင် ကာကွယ်ရေးတာဝန်သည် သာမန်အမိန့်လိုက်နာမှုမဟုတ်ဘဲ—မိမိတို့ကိုယ်ကို အန္တရာယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းကာ မိမိတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်သည့် ဓမ္မဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်လာ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in action: loyal guardians do not merely stand by defensively but take decisive, self-risking action to protect their charge. In a righteous framework, courage and responsibility are shown through timely intervention against a dangerous threat.
During the battle, Yudhāmanyu and Uttamaujas—serving as Arjuna’s chariot and wheel protectors—leave Arjuna’s chariot position and launch an attack on Karna (Rādheya), confronting him directly.