Shloka 31
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
यदिच्छसि शिरश्नलास्य असिना हन्तुमाहवे | तथा कृच्छूगतं चैव सात्यकिं क: क्षमिष्यति,इसलिये तुम युद्धस्थलमें तलवारसे उसका सिर काट लेना चाहते थे। सात्यकिको वैसे संकटमें देखकर मेरे पक्षका कौन वीर सहन करेगा?
yad icchasi śiraś chindituṁ asiṇā hantum āhave | tathā kṛcchragataṁ caiva sātyakiṁ kaḥ kṣamiṣyati ||
အာర్జုနက ပြောသည်— «သင်သည် စစ်မြေပြင်၌ ဓားဖြင့် သူ့ကို ခုတ်သတ်၍ ခေါင်းကို ဖြတ်ချင်သည်ဟု အမှန်တကယ် ဆန္ဒရှိခဲ့လျှင်၊ စာတျကိကို ထိုသို့ အန္တရာယ်ကြီးထဲ ကျရောက်နေသည်ကို မြင်ရသော် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှ မည်သူက သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ သူ့ကို ဒုက္ခအတွင်း မြင်ရခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်အတွက် မခံနိုင်ရာပင်»။
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Even amid righteous warfare, a warrior’s duty is shaped by responsibility toward allies: Arjuna frames the issue not as personal vengeance but as the moral and emotional impossibility of abandoning or calmly witnessing a comrade (Sātyaki) in extreme danger.
Arjuna addresses a battlefield decision: he refers to the intention to behead an opponent with a sword, and immediately connects it to the urgent predicament of Sātyaki—implying that the Pāṇḍava side cannot tolerate Sātyaki being trapped in peril and must respond decisively.