Shloka 50
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
तत: प्रचलिताश्वेन विधिवत्कल्पितेन च । रथेनाभ्यपतद् राजन् सौभद्रं पौरवो नदन्,राजन! तदनन्तर विधिपूर्वक सजाये हुए चंचल घोड़ोंवाले रथपर आरूढ़ हो गर्जना करते हुए राजा पौरवने सुभद्राकुमार अभिमन्युपर आक्रमण किया
tataḥ pracalitāśvena vidhivat kalpitena ca | rathenābhyapatad rājan saubhadraṃ pauravo nadan ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ စည်းကမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ တပ်ဆင်ပြင်ဆင်ထားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကာ မငြိမ်မသက်သော မြင်းများဆွဲသည့် ရထားပေါ်သို့ တက်စီးလျက်၊ ပေါရဝ မင်းသားသည် ဟိန်းဟောက်ကာ ဆောဘဒြ (အဘိမညု) ထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ စည်းကမ်းတကျ ပြင်ဆင်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်—ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အစီအစဉ်ကို တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့—စစ်မီး၏ ရက်စက်မှုက လူငယ်သူရဲကောင်းထံသို့ နီးကပ်လာသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare combines strict discipline and proper preparation (vidhivat kalpita) with fierce intent; ethical reflection arises from seeing ordered skill employed for violent ends, reminding readers that capability and rule-following do not by themselves guarantee righteousness.
Sanjaya reports that a Paurava/Kuru prince, roaring loudly, mounts a properly equipped chariot with spirited horses and charges directly at Abhimanyu (Saubhadra), intensifying the immediate combat around the young warrior.