Shloka 22
कर्ण-पाण्डव-संमर्दः — Karṇa and Arjuna’s Intensified Engagement
स सायकमयैजललिैर्भीम: कर्णरथं प्रति । भानुमद्धिः शिलाधौतैर्भानो: प्राच्छादयत् प्रभाम्,कर्णके रथपर भीमसेनने सानपर चढ़ाकर स्वच्छ किये हुए तेजस्वी बाणोंका जाल-सा बिछाकर सूर्यकी प्रभाको आच्छादित कर दिया
sa sāyakamayair jalalair bhīmaḥ karṇarathaṃ prati | bhānumadbhir śilādhautair bhānoḥ prācchādayat prabhām ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ဘီမသည် ကර්ဏ၏ ရထားသို့ ကျောက်ပေါ်တွင် ချွန်ထက်အောင် တိုက်သွင်းထားသကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ထက်မြက်သော မြားများကို ထူထပ်စွာ မိုးသွန်းသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်၍ နေ၏ အလင်းရောင်ကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေကာ ကောင်းကင်သည် အမိုးအကာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်ပွဲ၏ မရပ်မနား ပြင်းထန်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်—စွမ်းရည်သည် ကစားပွဲမဟုတ်ဘဲ ဓမ္မတရားအတွင်းရှိ တိုက်ပွဲ၏ လေးနက်သော ကိရိယာဖြစ်ပြီး ရဲရင့်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုတို့ကို အမြဲ စမ်းသပ်နေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the awe-inspiring force of martial skill within a dharmic war: power can eclipse even nature’s light, yet it remains morally weighty because it is exercised in a context where duty, justice, and self-control are under constant trial.
Sañjaya describes Bhīma directing a net-like barrage of bright, sharpened arrows at Karṇa’s chariot, so intense that it metaphorically ‘covers’ the sun’s radiance—an image of overwhelming attack and battlefield ferocity.