Shloka 72
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
तान् समेतान् रणे शूरांश्नेदिपणचालसृञ्जयान् | समन्ताद् द्रावयन् द्रोणो बह्मशोभत मारिष,जिसके घोड़े और सारथि मार दिये गये थे, चेकितानके उस रथको देखकर तथा रणक्षेत्रमें एकत्र हुए चेदि, पांचाल तथा सूंजय वीरोंपर दृष्टिपात करके द्रोणाचार्यने उन सबको चारों ओर भगा दिया। आर्य! उस समय उनकी बड़ी शोभा हो रही थी
tān sametān raṇe śūrān cedipañcālasṛñjayān | samantād drāvayan droṇo brahmaśobhat mārīṣa ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– မြင်းများနှင့် ရထားမောင်းတို့ သတ်ဖြတ်ခံထားရသော စေကိတားန၏ ရထားကို မြင်ပြီး၊ စစ်မြေပြင်၌ စုဝေးနေသော စေဒီ၊ ပာဉ္စာလ နှင့် သြဉ္ဇယ တပ်ဖွဲ့၏ သူရဲကောင်းများကို မျက်စိတင်ကြည့်ကာ၊ ဒရောဏာစာရျသည် သူတို့ကို အရပ်ရပ်မှ နောက်ဆုတ်အောင် မောင်းနှင်လိုက်သည်။ အို မာနကြီးသူရေ၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်၊ သာသနာဆန်သည့် တောက်ပမှုတစ်ရပ်ဖြင့် တောက်လင်းနေခဲ့သည်—စစ်၏ ကြမ်းတမ်းသော တောင်းဆိုမှုများအလယ်၌ သူ၏ စွမ်းရည်က မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေသကဲ့သို့။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the pressure of war, a commander’s disciplined prowess and resolve can decisively shift the field. It also hints at the tension between sacred ideals (suggested by 'brahmaśobhat', a brahman-like radiance) and the violent necessities of battle—an ethical contrast central to the Mahābhārata’s portrayal of dharma under strain.
Sañjaya describes Droṇa observing Cekitāna’s chariot (with its horses and charioteer already killed) and then surveying the gathered Cedi, Pañcāla, and Sṛñjaya warriors. Droṇa attacks so effectively that he drives them away in all directions, appearing especially splendid and formidable at that moment.