Shloka 29
Droṇa-parva Adhyāya 125: Duryodhana’s despair and vow after Jayadratha’s fall (जयद्रथवधे दुर्योधनविलापः)
सर्वायसैस्तीक्षणवक्त्रै: पुनर्विव्याध चाष्टभि:
sarvāyasais tīkṣṇavaktraiḥ punar vivyādha cāṣṭabhiḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် ထပ်မံ၍ သံစစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြားရှစ်စင်းကို ထက်မြက်သော အဖျားနှင့် ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာဖြင့် သူ့ကို ထိုးဖောက်လိုက်၏—ဤအမှုသည် စစ်ပွဲသည် ထိန်းချုပ်မှု သို့မဟုတ် ပြန်လည်ညှိနှိုင်းမှုမရှိဘဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ဒဏ်ရာပေးခြင်းသို့ ကျဆင်းသွားကြောင်းကို ထင်ရှားစေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim momentum of war: repeated injury becomes normalized, reminding readers that when dharma collapses into unchecked hostility, actions tend to escalate rather than resolve conflict.
Sañjaya reports that a warrior (implied from context) strikes his opponent again, this time with eight sharp, iron arrows, emphasizing the intensity and persistence of the combat.