Shloka 7
कर्णभीमयुद्धम्
Karna–Bhīma Combat Report
तमभ्ययादू बृहत्क्षत्र: केकयानां महारथ: । प्रवपन् निशितान् बाणान् महेन्द्राशनिसंनिभान्,केकयदेशके महारथी वीर बृहत्क्षत्रने महेन्द्रके वज़्के समान तीखे बाणोंकी वर्षा करते हुए वहाँ द्रोणाचार्यपर धावा किया
tam abhyayād bṛhatkṣatraḥ kekayānāṁ mahārathaḥ | pravapan niśitān bāṇān mahendrāśani-sannibhān ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် ကေကယတို့၏ မဟာရထားသူရဲကောင်း ဘృဟတ္က்னတ္ရ သည် ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ကာ အင်ဒြ၏ ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မြားများကို မိုးသွန်းသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-ethos in wartime: decisive advance, courage, and skilled use of weapons. Ethically, it reflects how duty and valor are praised in the epic even amid the destructive inevitability of battle.
Bṛhatkṣatra, a leading warrior of the Kekayas, rushes at his target (contextually Droṇa) and releases a volley of razor-sharp arrows likened to Indra’s thunderbolt, intensifying the combat described by Sañjaya.