Mahabharata — Drona Parva, Shloka 26
Droṇa-parva Adhyāya 107: Karṇa–Bhīma Saṃmarda
Arrow-storm Engagement
यथा श्वेतो महानागो देवराजचमूं तथा । नागो मणिमयो राज्ञो ध्वज: कनकसंवृत:
sañjaya uvāca |
yathā śveto mahānāgo devarājacamūṃ tathā |
nāgo maṇimayo rājño dhvajaḥ kanakasaṃvṛtaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ကောင်းကင်ဘုရင် အိန္ဒြ၏ စစ်တပ်ကို အဖြူရောင် အဲရာဝတ မဟာဆင်ကြီးက အလှဆင်သကဲ့သို့ပင်၊ ရွှေဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ဒုရျောဓန မင်း၏ အလံတော်သည် ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပသော ဆင်မဟာဘုရင်၏ သင်္ကေတဖြင့် ထင်ရှားနေ၏။ ဤသည်မှာ စစ်တွင် ရာဇအာဏာကို မိမိဘက်ကို အားပေး၍ ရန်သူကို ကြောက်ရွံ့စေမည့် သင်္ကေတများဖြင့် ပြသတတ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအလှအပသည် ကိုယ်တိုင်က အကျင့်သီလအရ မကောင်းမဆိုး မဟုတ်ဘဲ၊ မည်သည့်ဓမ္မတရားရှိသော အကြောင်းရင်းကို ဝန်ဆောင်သနည်းဆိုသည့်အပေါ် မူတည်နေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward grandeur—banners, emblems, and comparisons to divine symbols—functions to project authority and morale in war; ethically, such splendor is not itself dharma, but a tool whose value depends on the righteousness of the side that wields it.
Sañjaya describes Duryodhana’s banner on the battlefield, saying it was gold-covered and distinguished by an elephant emblem, likening its prominence to Airāvata adorning Indra’s army.