Shloka 546
Sātyaki-praveśaḥ and Duryodhana-saṃnipātaḥ
Sātyaki’s passage and Duryodhana’s mass engagement
मत्स्या: शाल्वेयसेनाश्न द्रोणमाजग्मुरञज्जसा । धृष्टद्यम्म आदि वीरोंके साथ विराट, केकयराजकुमार, मत्स्यदेशीय सैनिक तथा शाल्वदेशकी सेनाएँ--से सब-के-सब अनायास ही द्रोणाचार्यपर चढ़ आये
sañjaya uvāca | matsyāḥ śālveya-senāś ca droṇam ājagmur añjasā | dhṛṣṭadyumnam ādi-vīraiḥ saha virāṭaḥ kekaya-rāja-kumāraiḥ matsya-deśīya-sainikaiḥ śālva-deśa-senābhiś ca sarve 'nāyāsena droṇācāryam abhyapatanta ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– မတ္စျာတို့နှင့် ရှာလ္ဝတပ်ဖွဲ့တို့သည် ဒရောဏကို လျင်မြန်စွာ ချီတက်လာကြ၏။ အဓိကသူရဲကောင်း ဓೃဋ္ဌဒျုမ္နကို ဦးဆောင်ကာ ဘုရင် ဝိရာဋ၊ ကေကယမင်းသားများ၊ မတ္စျာပြည်သူ့စစ်များနှင့် ရှာလ္ဝပြည်တပ်များပါဝင်၍ အားလုံးသည် မဆိုင်းမတွဲ ဒရောဏာချာရျကို တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် တိုးဝင်လာကြ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် ဓမ္မအတွက် မောင်းနှင်သည့် စစ်ပွဲအတွင်း မဟာဆရာ-သူရဲကောင်းတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် မဟာမိတ်ဘုရင်များ၏ စုပေါင်းဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights coordinated action and resolve in a dharma-framed conflict: multiple allied groups set aside hesitation to confront a powerful opponent. Ethically, it reflects the kṣatriya ideal of standing together for one’s side’s perceived duty, even against a revered teacher-warrior.
Sanjaya reports that the Matsya troops and the Śālva forces—along with Dhṛṣṭadyumna, King Virāṭa, and the Kekaya princes—swiftly charge and converge upon Droṇācārya on the battlefield.