Shloka 52
द्रोणपर्व (अध्याय १) — भीष्मनिधनानन्तरं धृतराष्ट्रस्य शोकः, सेनायाः स्थितिः, कर्णस्मरणं च
Droṇa Parva, Chapter 1: Dhṛtarāṣṭra’s grief after Bhīṣma’s fall and the army’s reorientation toward Karṇa
तत् खण्डं पूरयन् कर्ण: परेषामादधद् भयम् । स हि वै पुरुषव्याप्रो लोके संजय कथ्यते,क्या उस खण्डित अंशकी पूर्ति करके कर्णने शत्रुओंके मनमें भय उत्पन्न किया? संजय! जगतमें कर्णको 'पुरुषसिंह” कहा जाता है
tat khaṇḍaṃ pūrayan karṇaḥ pareṣām ādadad bhayam | sa hi vai puruṣavyāghro loke sañjaya kathyate |
အဲဒီ ပျက်ကွက်နေသော အကွာအဝေးကို ဖြည့်တင်းလိုက်သဖြင့် ကာဏ္ဏသည် ရန်သူတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ အမှန်ပင်၊ စဉ္ဇယာ၊ လောက၌ ကာဏ္ဏကို «လူတို့အနက် ကျား» ဟု ခေါ်ကြသည်—စစ်အလယ်၌ပင် လိုင်းတန်းယိုင်ယွင်းမှုကို ပြန်တည်စေပြီး ရန်သူကို တုန်လှုပ်စေသောသူဟူ၍။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior-ethic ideal: a capable leader restores a broken formation and, through steadfast courage and competence, changes the morale of both sides—strengthening allies and instilling fear in opponents.
In the opening of Droṇa Parva, a breach has appeared in the battle-array. Karṇa moves to fill and stabilize that gap, and his presence and action intimidate the enemy; the narrator emphasizes his renown as a foremost hero (puruṣavyāghra).