Shloka 59
Droṇa–Arjuna Yuddha; Trigarta-Āvaraṇa; Bhīmasena Gajānīka-bheda
Droṇa and Arjuna Engage; Trigarta Containment; Bhīma Breaks the Elephant Corps
रूपं विभीषणं कृत्वा रोषेण प्रज्वलन्निव | राजन्! उस समय वह अत्यन्त भयानक रूप बनाकर रोषसे प्रज्वलित-सा हो उठा। उसकी आकृति विकट एवं निष्ठर दिखायी देती थी तथा मुख और नेत्र उज्ज्वल एवं प्रकाशित हो रहे थे || ५८ है ।।
sañjaya uvāca | rūpaṃ vibhīṣaṇaṃ kṛtvā roṣeṇa prajvalann iva | rājan, tadā sa atyanta-bhayānaka-rūpaṃ kṛtvā roṣeṇa prajvalann iva babhūva | tasya ākṛtir vikaṭā ca niṣṭhurā ca dṛśyate sma, mukhaṃ netre ca ujjvale prakāśamāne babhūvatuḥ | jagrāha vimalaṃ śūlaṃ girīṇām api dāraṇam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်— «အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုအခါ သူသည် ဒေါသမီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်လောင်၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်လာ၏။ ကိုယ်ပုံကိုယ်ရိပ်သည် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်၍ မျက်နှာနှင့် မျက်စိတို့သည် ရက်စက်သည့် တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေ၏။ ထို့နောက် တောင်တန်းများကိုပင် ခွဲဖောက်နိုင်သည့် အညစ်အကြေးကင်းသော လှံကို ဆုပ်ကိုင်ယူ၏။»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked wrath transforms a warrior’s demeanor into something fearsome and inhuman, underscoring the ethical tension in war: martial power can be awe-inspiring, yet anger-driven violence risks eclipsing restraint (dama) and discernment (viveka).
Sanjaya describes a combatant (referred to simply as ‘he’) taking on a dreadful, blazing-with-anger appearance; his face and eyes shine intensely, and he then grasps a spotless spear said to be powerful enough to split even mountains—signaling imminent, escalated violence in the battle.