Shloka 27
Droṇa–Arjuna Yuddha; Trigarta-Āvaraṇa; Bhīmasena Gajānīka-bheda
Droṇa and Arjuna Engage; Trigarta Containment; Bhīma Breaks the Elephant Corps
प्रभिन्नाश्न महानागा विनीता हस्तिसादिभि: । परस्परं समासाद्य संनिपेतुरभीतवत्
prabhinnāśnān mahānāgā vinītā hastisādibhiḥ | parasparaṃ samāsādya saṃnipetur abhītavat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– မဟာဆင်ကြီးများသည် မတ်တပ်ရပ်နေသော နဖူးဘက်မှ မဒရည် စီးကျနေပြီး စီးသူနှင့် ဆင်ထိန်းတို့က မောင်းနှင်နှိုးဆော်သဖြင့် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နီးကပ်လာကာ မကြောက်မရွံ့ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်၍ ထိပ်တိုက် တိုက်မိကြ၏။ ထိုမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ ဒေါသအတွင်း အင်အားကြီးသတ္တဝါများပင် လူ၏ အမိန့်အောက်တွင် အကြမ်းဖက် ထိခိုက်တိုက်မိစေခံရကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေပြီး စစ်မြေပြင်၏ မရပ်မနား လှုပ်ရှားမှုကို ပိုမိုတိုးစေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensification of war: immense power (the elephants) becomes an instrument of destruction when directed by human will. Ethically, it points to how conflict mobilizes and compels even non-human strength into violence, magnifying the consequences of martial ambition.
Sanjaya describes war-elephants in musth being urged on by their riders and handlers; they advance toward opposing elephants and collide fearlessly, engaging in close combat amid the larger battle.