Shloka 18
त॑ श्रुत्वा निनदं घोरं तस्य भीमस्य रक्षस: | आचार्यमुपसड्ञम्य भीष्म: शान्तनवोडब्रवीत्
taṁ śrutvā ninadaṁ ghoraṁ tasya bhīmasya rakṣasaḥ | ācāryam upasaṅgamya bhīṣmaḥ śāntanavo 'bravīt ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုအားကြီးသော ရက္ခသ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားသော်၊ သာန္တနု၏သား ဘီရှ္မသည် ဆရာ ဒ್ರೋဏထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ပြော하였다– “အာচারယ၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံကြောင့် ဟိဍိမ္ဗာ၏သား ဂဋိုတ်ကချသည် မင်း ဒုရ്യೋಧနနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ သေချာပါသည်။”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prudent discernment in war: leaders infer realities from signs (here, a terrifying roar) and promptly consult competent authority (the ācārya). It also reflects the ethical weight of command—responding to threats with clarity rather than panic.
Sañjaya reports that Bhīṣma hears a dreadful rākṣasa-like roar on the battlefield, goes to Droṇa, and concludes that Ghaṭotkaca (Hiḍimbā’s son) is likely engaged in fierce combat with King Duryodhana.