Shloka 52
भीष्मशिबिरगमनम् — Duryodhana’s Visit to Bhīṣma’s Camp and the Command Appeal
बाढमित्येवमुक्त्वा तु राक्षसो घोरदर्शन: । प्रययौ सिंहनादेन यत्रार्जुनसुतो युवा,“बहुत अच्छा” ऐसा कहकर वह भयानक दिखायी देनेवाला राक्षस सिंहनाद करके जहाँ नवयुवक अर्जुन-कुमार इरावान् था, उस स्थानपर गया
bāḍham ity evam uktvā tu rākṣaso ghoradarśanaḥ | prayayau siṃhanādena yatrārjunasuto yuvā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ကောင်းပြီ» ဟု ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ရက္ခသသည် ခြင်္သေ့ဟောက်သံကဲ့သို့ ဟောက်ကြွေးကာ ထွက်ခွာ၍ အာဇုန၏ လူငယ်သား အီရာဝန် ရှိရာသို့ သွားလေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a wartime ethic where aggression often manifests first as psychological warfare—roaring, threats, and displays of terror—signaling how adharma can operate through intimidation even before physical combat begins.
After agreeing (“bāḍham”), a dreadful-looking rākṣasa departs, roaring like a lion, and heads toward the location of Arjuna’s young son, Irāvān—setting up an imminent confrontation.