Shloka 87
इति श्रीमहा भारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि अष्टमदिवसयुद्धारम्भे सप्ताशीतितमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate bhīṣmaparvaṇi bhīṣmavadhaparvaṇi aṣṭamadivasayuddhārambhe saptāśītitamo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိသော မဟာဘာရတ၌၊ ဘီရှ္မပရဝ၌—အထူးသဖြင့် ဘီရှ္မ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍအတွင်း—ရှစ်ရက်မြောက် စစ်ပွဲအစကို ရေးသားဖော်ပြခြင်း စတင်လေ၏။ ဤနေရာတွင် အခန်းအမှတ် ၈၇ ပြီးဆုံးသည်။ ဤကော်လိုဖွန်သည် စစ်၏ မှတ်တမ်းကို သာသနာတော်ဆန်စွာ ချုပ်ကိုင်ဖော်ပြပြီး၊ ဘီရှ္မ၏ ကျဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်သည့် ဆုံးဖြတ်ကာလကို အမှတ်အသားပြုကာ၊ စစ်ဓမ္မကတာဝန်နှင့် ၎င်း၏ အကျိုးဆက်တို့၏ သီလအလေးချိန်ကို ဆင်ခြင်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it frames the war narrative as a sacred history and highlights the moral gravity of the coming events—especially the turning point associated with Bhīṣma’s fall—prompting reflection on dharma in warfare and the cost of duty-bound violence.
This is an editorial/narrative marker concluding the chapter and situating it within Bhīṣma Parva and the Bhīṣma-vadha episode, indicating the commencement of the eighth day’s fighting and signaling that the story is moving toward the decisive developments surrounding Bhīṣma.