आजघान तततस्तूर्णमभिमन्युर्महामना: । एकैकं पजञ्चभिर्बाणै: शितै: संनतपर्वभि:,उस समय महामना अभिमन्युने तुरंत ही झुकी हुई गाँठवाले पाँच-पाँच तीखे बाणोंद्वारा प्रत्येकको बींध डाला
ājaghāna tataḥ tūrṇam abhimanyur mahāmanāḥ | ekaikaṃ pañcabhir bāṇaiḥ śitaiḥ sannataparvabhiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်သော အဘိမန်ယုသည် ချက်ချင်း လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ကာ၊ တစ်ဦးချင်းစီကို အလှည့်ကျ မြားချွန်ထက်ငါးစင်းစီဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သည်—အဆစ်အမြစ်ကောင်းကောင်း ချိုးကွေးထား၍ သေချာစွာ ပြုလုပ်ထားသော မြားများဖြစ်သည်။
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya discipline: swift, precise action and mastery of weapons used decisively in a righteous battle context, reflecting controlled valor rather than reckless violence.
Sañjaya reports that Abhimanyu rapidly attacks and pierces each adversary, using five sharp, well-crafted arrows per target, emphasizing his exceptional prowess and momentum in the fight.