Shloka 34
निहतैर्मत्तमातज्ैः शोणितौघपरिप्लुतै: । भूर्भाति भरतश्रेष्ठ पर्वतैराचिता यथा,भरतश्रेष्ठ) मरकर गिरे हुए मतवाले हाथी खूनसे लथपथ हो रहे थे। उनसे ढकी हुई वहाँकी भूमि पर्वतोंसे व्याप्त-सी जान पड़ती थी
sañjaya uvāca |
nihatāir mattamātangaiḥ śoṇitaughapariplutaiḥ |
bhūrbhāti bharataśreṣṭha parvatair ācitā yathā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အို ဘာရတမျိုး၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ မြေပြင်သည် မတ်တမတ်တန် (rut-maddened) ဆင်ကြီးများ လဲကျသေဆုံးနေခြင်းနှင့် သွေးလှိုင်းများဖြင့် ရေလွှမ်းနေခြင်းကြောင့် တောင်တန်းများ ဖြန့်ကျက်ထားသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၏။ ဤရုပ်ပုံသည် စစ်၏ သီလအလေးချိန်ကို ထပ်မံဖော်ပြသည်—အင်အားအကြီးဆုံး သတ္တဝါများပင် မြေပေါ်၌ အစုအပုံသာ ကျန်ရစ်ကြပြီး၊ စစ်မြေပြင်၏ ကြီးကျယ်မှုသည် ၎င်း၏ နာကျင်ဖွယ် ကုန်ကျစရိတ်နှင့် မခွဲမပြတ် ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse conveys the stark ethical gravity of war: power and grandeur collapse into devastation, and the battlefield’s ‘mountain-like’ heaps of slain elephants highlight impermanence and the human cost that accompanies martial glory.
Sañjaya describes the Kurukṣetra battlefield to Dhṛtarāṣṭra: many rut-maddened war-elephants have been slain, blood flows in torrents, and the ground looks as though it is covered with mountains because of the piled bodies.