Shloka 70
अध्याय ८० — मध्यंदिन-रणवृत्तान्तः
Yudhiṣṭhira–Śrutāyu encounter; Cekitāna–Gautama clash; Abhimanyu pressure; Arjuna’s redeployment
वैवस्वतक्षयं घोरं प्रेषयामास भारत । सारथिं चास्य भल््लेन प्रेषयामास मृत्यवे
vaiśvata-kṣayaṃ ghoraṃ preṣayāmāsa bhārata | sārathiṃ cāsya bhallena preṣayāmāsa mṛtyave ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အို ဘာရတ၊ သူသည် စစ်မြင်းလေးကောင်ကို ယမမင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် နယ်မြေသို့ ပို့လိုက်ပြီး၊ ထက်မြက်သော ဘ္ဟလ္လ မြားဖြင့် ရထားမောင်းသူကိုလည်း သေမင်းလက်သို့ ပို့လိုက်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the stark moral gravity of war: victory often comes by dismantling the opponent’s supports (horses, charioteer), showing how quickly life and agency can be extinguished. It invites reflection on kṣatriya-duty performed amid inevitable suffering and the inescapable presence of Death (Yama/Mṛtyu) on the battlefield.
Sañjaya reports that a warrior strikes decisively: the horses are sent to Yama’s dreadful realm, and the charioteer is killed with a bhalla-arrow—rendering the chariot ineffective and leaving the warrior vulnerable.