Shloka 16
मेरोर्दिग्वर्णनम् / Digvarṇana of Meru: Uttara-Kuru, Bhadrāśva, and Jambūdvīpa Motifs
अष्टचक्रं हि तद् यान॑ भूतयुक्तं मनोजवम् | अग्निवर्ण महातेजो जाम्बूनदविभूषितम्
aṣṭacakraṃ hi tad yānaṃ bhūtayuktaṃ manojavam | agnivarṇaṃ mahātejo jāmbūnadavibhūṣitam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ထိုကောင်းကင်ရထားသည် အမှန်တကယ် ဘီးရှစ်လုံးရှိ၏။ အံ့ဖွယ်သတ္တဝါတို့က ဆွဲယူပြီး စိတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျား၏။ မီးရောင်အဆင်းဖြင့် တောက်ပကာ အလွန်တရာ ထွန်းလင်း၍ ဂျာမ္ဘူနဒ ရွှေဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the extraordinary, almost superhuman scale of the forces and instruments present in the war narrative: speed, brilliance, and divine-like craftsmanship. Ethically, such descriptions heighten the sense that power and splendor are transient and must be governed by dharma rather than mere fascination with might.
Sañjaya is describing a magnificent chariot—eight-wheeled, thought-swift, fire-bright, and gold-adorned—highlighting the awe-inspiring martial and celestial imagery surrounding the events of Bhīṣma Parva.