Shloka 7
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
तब श्रीकृष्णसहित अर्जुनने क्रोधसे लाल आँखें करके बारंबार गरम-गरम लंबी साँस खींचकर सोच-विचार करनेके पश्चात् धनुषको बायें हाथसे दबाया। फिर उन शशत्रुसूदन गाण्डीवधारी पार्थने कुपित हो झुकी हुई गाँठवाले कुछ भयंकर बाण हाथमें लिये, जो जीवनका अन्त कर देनेवाले थे। बलवानोंमें श्रेष्ठ अर्जुनने उन बाणोंद्वारा तुरंत ही समरांगणमें अश्वत्थामाको घायल किया
tataḥ śrīkṛṣṇasahito 'rjunaḥ krodhena lohitākṣaḥ san punaḥ punaḥ uṣṇāni dīrghāṇi niḥśvāsān gṛhītvā vicārya dhanuḥ savye hastena nyapīḍayat | atha śatrusūdano gāṇḍīvadhārī pārthaḥ kupitaḥ śoṇitāntakarān bhīṣaṇān kiṃcid avanataparvaṇo bāṇān hastena jagrāha | balavatāṃ śreṣṭho 'rjunaḥ tair bāṇaiḥ samare sadya evāśvatthāmānaṃ vyathayat |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် ကృష్ణနှင့်အတူရှိသော အာဇုနသည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲကာ ပူပြင်းသော အသက်ရှူရှည်များကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆွဲယူ하였다။ စဉ်းစားချင့်ချိန်ပြီးနောက် ဘယ်လက်ဖြင့် လေးကို ဖိထား하였다။ ထိုအခါ ရန်သူသတ်သူ၊ ဂါဏ္ဍီဝကိုင်သော ပါဿသည် ဒေါသထွက်ကာ အဆစ်ကွေးကွေးရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မြားအချို့ကို လက်ထဲယူလိုက်သည်—အသက်ကို အဆုံးသတ်စေနိုင်သော မြားများပင်။ ထိုမြားတို့ဖြင့် အင်အားကြီးသော အာဇုနသည် စစ်မြေပြင်၌ အရှွတ္ထာမာကို ချက်ချင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေ하였다—စစ်တွင် စဉ်းစားမှုသည် ဒေါသက အုပ်စိုးလာသည့်အခါ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။
संजय उवाच