Shloka 25
Adhyāya 74 (Book 6, Bhīṣma-parva): Bhīma–Duryodhana re-engagement and afternoon escalation
निरभश्रे विद्युतस्तीव्रा दिशश्व॒ रजसा5<वृता: । प्रादुरासन् महोल्काश्न सनिर्घाता विशाम्पते
sañjaya uvāca | nirabhraśre vidyutas tīvrā diśaś ca rajasāvṛtāḥ | prādurāsan maholkāś ca sanirghātā viśāmpate prajānātha ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ “ပြည်သူတို့၏ အရှင်၊ ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်သူ—မိုးကောင်းကင်မှာ တိမ်မရှိသော်လည်း ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးများ တောက်ပလာ၏။ အရပ်မျက်နှာစုံသည် ဖုန်မှုန့်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ ထို့ပြင် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ် အသံကြီးများနှင့်အတူ မဟာဥက္ကာများ ပေါ်ထွက်ကာ ကျဆင်းလာ၏။” ဤအရာသည် မကောင်းသော နိမိတ်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်—သဘာဝတရားကပင် လာမည့် သတ်ဖြတ်မှုကို ကန့်ကွက်သကဲ့သို့၊ အဓမ္မက မောင်းနှင်သော စစ်ပွဲသည် လောကကို အလွဲအချော်သို့ ဆွဲချသွားမည်ဟု သတိပေးနေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse presents unnatural portents—lightning without clouds, dust-filled horizons, falling meteors—as a moral warning: when rulers and warriors proceed toward destructive conflict, the world’s order (dharma) is felt to be disturbed, and nature mirrors that imbalance.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra a series of terrifying battlefield omens: despite a clear sky, lightning flashes; dust obscures all directions; and large meteors fall with thunderous sounds—signaling impending calamity as the war intensifies.