Shloka 5
Chapter 7: Dvīpa–Varṣa–Meru-varṇana
Description of the Dvīpa, Varṣas, and Mount Meru
ये क्षरन्ति सदा क्षीरं पड़सं चामृतोपमम् | वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च
ye kṣaranti sadā kṣīraṃ ṣaḍrasaṃ cāmṛtopamam | vastrāṇi ca prasūyante phaleṣv ābharaṇāni ca, nareśvara |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို လူတို့၏အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ နို့ကို အစဉ်မပြတ် စိမ့်ကျစေသော သစ်ပင်များ ရှိ၏။ အရသာခြောက်မျိုးနှင့် ပြည့်စုံ၍ အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်၏။ ထိုသစ်ပင်တို့၏ အသီးမှ အဝတ်အစားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလှဆင်တန်ဆာများလည်း ထင်ရှားပေါ်လာ၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal of superabundant, effortless prosperity—nature itself providing nourishment and wealth—often used in epic narrative to contrast ordinary human scarcity and conflict with imagined realms of plenitude.
Sanjaya is describing a marvelous region to the king, focusing on extraordinary trees whose sap is milk-like and whose fruits can manifest clothing and ornaments, emphasizing the wondrous, otherworldly character of the place.