Shloka 35
Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
पातयामास भल्लेन कुण्डलाभ्यां विभूषितम् | तदनन्तर सुषेणको मारकर मौतके घर भेज दिया और उग्रके कुण्डलमण्डित चन्द्रोपम मस्तकको एक भल््लके द्वारा शिरस्त्राणसहित काटकर पृथ्वीपर गिरा दिया || ३४ ह ।। वीरबाहुं च सप्तत्या साश्वकेतुं ससारथिम्
pātayāmāsa bhallena kuṇḍalābhyāṃ vibhūṣitam | vīrabāhuṃ ca saptatyā sāśvaketuṃ sasārathim ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ချွန်ထက်သော «ဘလ္လ» မြားဖြင့် နားကပ်နှစ်ဖက်ဆင်ယင်ထားသော စစ်သူရဲကို ထိုးကျစေ하였다။ ထို့နောက် ဗီရဗာဟုကိုလည်း—အလံ၊ မြင်းများ၊ ရထားမောင်းသူနှင့်တကွ—လဲကျစေ၍ စစ်ပွဲ၏ဒေါသထဲတွင် သူရဲကောင်းမှုသည် တိုက်ခိုက်သူ၏ မာန်မာနနှင့် အာဏာ၏ အထောက်အကူများကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်နိုင်ကြောင်း ပြသ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the harsh reality of kṣatriya warfare: worldly adornments and supports (banner, horses, charioteer) do not protect one from sudden reversal; power is contingent and impermanent amid adharma-driven conflict.
Sañjaya reports a battlefield feat: a warrior is struck down by a bhalla-arrow despite being ornamented with earrings, and Vīrabāhu is also felled along with his chariot’s key supports—standard, horses, and charioteer.